Prelekcja na MEATing 2025 – o BIM w projektach technologicznych
🛠️ Projekty technologiczne zakładów spożywczych w technologii BIM?
Tak – i to nie tylko na etapie projektowania.
Zapraszam do udziału w konferencji MEATing 2025, która odbędzie się 3–4 czerwca w Ożarowie Mazowieckim.
To świetna okazja, by porozmawiać o technologii, praktyce i nowoczesnych rozwiązaniach w przemyśle spożywczym.
🎤 Podczas wydarzenia poprowadzę prelekcję:
„BIM jako narzędzie do optymalizacji eksploatacji – jak projektowanie wpływa na utrzymanie ruchu?”
🕒 3 czerwca, 13:30–14:00, sala BOLERO
W programie m.in.:
– jak wykorzystać BIM jako bazę danych do przeglądów i planowania konserwacji,
– czy da się przewidzieć awarie już na etapie projektu,
– oraz wstęp do Digital Twins w kontekście zarządzania zakładem.
📎 Mój profil prelegenta: meating.pl/prelegenci/jerzy-podsiadlo
🔗 Strona konferencji: meating.pl
Będę obecny przez cały czas trwania wydarzenia – zapraszam na prelekcję i do rozmów poza sceną.
🌿 Pierwszy dzień wiosny – nowa energia do działania! 🌿
Wiosna to czas odrodzenia, świeżych pomysłów i nowej energii – nie tylko w przyrodzie, ale także w biznesie. To idealny moment, by spojrzeć na projekty z nowej perspektywy i zyskać motywację do działania. Niech ta wiosna przyniesie wszystkim mnóstwo inspiracji i sukcesów! 🌱🌞
Od regulacji do projektu – jak zmiany w prawie kształtują zakłady spożywcze?
W poniższym tekście chciałem pokazać, jak każda z pozoru nieistotna zmiana w prawie dotycząca produkcji żywności, wpływa na projekt technologiczny.
Zmiany regulacyjne a projektowanie zakładów spożywczych
Przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności kształtują nie tylko sposób prowadzenia produkcji, ale także wymagania wobec infrastruktury zakładu. Wprowadzenie nowych regulacji często wymusza modyfikacje układu pomieszczeń, instalacji technicznych czy sposobu zarządzania higieną.
Rozporządzenie 2024/2895 – zaostrzenie kryteriów bezpieczeństwa żywności
Nowe rozporządzenie Komisji (UE) 2024/2895 zaostrza wymagania dotyczące obecności Listeria monocytogenes w produktach gotowych do spożycia (RTE). Zgodnie z tymi przepisami, jeżeli producent nie jest w stanie wykazać, że poziom L. monocytogenes nie przekroczy 100 jtk/g przez cały okres przydatności do spożycia, obowiązuje kryterium nieobecności tego patogenu w 25 g produktu przez cały okres przydatności do spożycia .
W kontekście projektowania zakładów spożywczych, to zaostrzenie wymagań skłania do kompleksowej analizy i optymalizacji wielu aspektów procesu produkcyjnego, aby minimalizować ryzyko kontaminacji L. monocytogenes. Odwodnienia są jednym z wielu elementów infrastruktury, które mogą wpływać na ryzyko wystąpienia tego patogenu, ale nie są jedynym czynnikiem. Inne aspekty obejmują:
- Projektowanie stref produkcyjnych: Ustalanie stref o różnym poziomie ryzyka mikrobiologicznego i zapewnienie odpowiednich procedur higienicznych w każdej z nich.
- Dobór materiałów i urządzeń: Wybór materiałów łatwych do czyszczenia i dezynfekcji oraz projektowanie urządzeń minimalizujących miejsca trudno dostępne, gdzie mogłyby rozwijać się mikroorganizmy.
- Procedury mycia i dezynfekcji: Opracowanie skutecznych procedur czyszczenia i dezynfekcji, dostosowanych do specyfiki produkcji i potencjalnych zagrożeń.
- Szkolenia personelu: Regularne szkolenia pracowników w zakresie higieny i procedur zapobiegających kontaminacji.
Technologia BIM może wspierać te działania poprzez umożliwienie:
- Modelowania i analizy przepływów: Symulacje przepływu ludzi, surowców i produktów w zakładzie, co pozwala na identyfikację i eliminację potencjalnych punktów krzyżowej kontaminacji.
- Planowania procedur higienicznych: Tworzenie harmonogramów i procedur mycia oraz dezynfekcji, dostosowanych do specyfiki zakładu.
- Monitorowania i dokumentowania działań: Integracja systemów monitorowania parametrów środowiskowych i procedur higienicznych, co ułatwia utrzymanie zgodności z wymaganiami prawnymi i standardami bezpieczeństwa żywności.
Podsumowując, zaostrzenie przepisów dotyczących Listeria monocytogenes wymaga kompleksowego podejścia do projektowania i zarządzania zakładami spożywczymi, z uwzględnieniem wielu aspektów infrastruktury i procesów, w tym systemów odwodnienia, ale także innych elementów wpływających na higienę i bezpieczeństwo produkcji.
Konferencja Kersia w Biskupicach 12/13 luty 2025
Konferencja w Biskupicach 12/13 luty 2025
Dla potrzeb konferencji przygotowałem projekt zakładu rozbioru. Zakład był wykonany w technologii BIM w całości w 3D. Podczas prelekcji miałem możliwość zaprezentować bezpośrednio działanie aktualizacji zapotrzebowania wody do mycia zakładu wraz ze zmieniającymi się powierzchniami pomieszczeń oraz aktualizację raportów mycia wraz ze zmianą harmonogramu. Zaprezentowałem także możliwości opracowania harmonogramu wymazów czystościowych już na etapie powstawania projektu technologicznego
Życzenia Bożonarodzeniowe i Noworoczne
Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy Państwu chwil pełnych ciepła, radości i bliskości. Niech magiczna atmosfera tych dni wypełni Państwa domy miłością, spokojem i nadzieją, a świąteczne światła rozświetlą każdy dzień nadchodzącego roku.
„Jest w moim kraju zwyczaj, że w dzień wigilijny,
przy pierwszej gwiazdce wieczornej na niebie,
ludzie gniazda wspólnego łamią chleb biblijny,
najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie.”
— Cyprian Kamil Norwid
Na Nowy Rok życzymy, by każdy dzień przynosił nowe możliwości, inspirację do działania i siłę do spełniania marzeń. Niech zdrowie, pomyślność i dobro towarzyszą Państwu przez cały 2025 rok.
Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku!
Barbórka
Dziś, 4 grudnia, obchodzimy – święto wszystkich górników, ludzi wykonujących jedną z najtrudniejszych i najbardziej wymagających profesji. To doskonały moment, aby wyrazić uznanie dla ich odwagi, determinacji i codziennego wysiłku. Jednocześnie składamy serdeczne życzenia wszystkim Barbarom – niech ten dzień będzie dla Was pełen radości, uśmiechu i miłych niespodzianek. Świętujemy razem z Wami!
Ważna zmiana w w 2073/2005 w odniesieniu do Listeria monocytogenes
Ważna zmiana: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2024/2895 z dnia 20 listopada 2024 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2073/2005 w odniesieniu do Listeria monocytogenes.
Rozporządzenie Komisji (UE) 2024/2895 wprowadza istotne zmiany do rozporządzenia 2073/2005 w odniesieniu do kryteriów mikrobiologicznych dotyczących Listeria monocytogenes. Oto główne zmiany:
Nowe kryterium bezpieczeństwa:
W żywności gotowej do spożycia, w której możliwy jest wzrost L. monocytogenes, ale która nie jest przeznaczona dla niemowląt ani specjalnych celów medycznych, wprowadzono zasadę, że:
Jeśli producent nie udowodni, że poziom L. monocytogenes nie przekroczy 100 jtk/g przez cały okres przydatności do spożycia, obecność bakterii nie może zostać wykryta w próbkach o masie 25 g w żadnym momencie (dotychczas ten wymóg dotyczył tylko produktów przed opuszczeniem kontroli producenta).
Uściślenie zasad pobierania próbek i limitów:
Dla produktów gotowych do spożycia, w których możliwy jest wzrost L. monocytogenes, dodano szczegółowe warunki dotyczące etapu stosowania kryteriów oraz interpretacji wyników badań:
Kryterium "nie wykryto w 25 g" stosuje się, gdy producent nie jest w stanie zagwarantować poziomu poniżej 100 jtk/g przez cały okres przydatności do spożycia.
Uwagi dotyczące interpretacji wyników badań:
Zmieniono wytyczne dla przypadków, gdy nie można zapewnić poziomu poniżej 100 jtk/g:
Wyniki są "zadowalające", jeśli we wszystkich próbkach bakteria nie została wykryta.
Wyniki są "niezadowalające", jeśli bakteria została wykryta w choć jednej próbce.
Okres przejściowy:
Nowe przepisy będą stosowane od 1 lipca 2026 r., aby dać przedsiębiorstwom czas na dostosowanie praktyk i procedur.
Nowe regulacje mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa konsumentów poprzez zaostrzenie kryteriów dla produktów, które mogą umożliwiać wzrost L. monocytogenes, szczególnie w kontekście zwiększonej liczby przypadków listeriozy w UE.
Ważna zmiana w 853/2024.
Zmiana Rozporządzenia, Aktualna wersja skonsolidowana z dnia 09.11.2024
Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego
Streszczenie zmian
Wymogi dotyczące oznakowania: Zaktualizowane standardy dotyczące znaków identyfikacyjnych na produktach pochodzenia zwierzęcego, co ma na celu lepszą identyfikowalność i bezpieczeństwo żywności.
Procedury HACCP: Rozszerzono rolę systemów HACCP (Analiza Zagrożeń i Krytyczne Punkty Kontroli) w zakładach produkujących żywność, aby skuteczniej zarządzać ryzykiem związanym z bezpieczeństwem żywności.
Informacje w łańcuchu żywnościowym: Nowe wymagania dotyczą przekazywania informacji na każdym etapie łańcucha żywnościowego – od produkcji po dystrybucję – co zapewnia przejrzystość i pełną identyfikowalność.
Protokoły higieniczne: Zaktualizowano szczegółowe przepisy higieniczne dla zakładów i środków transportu zajmujących się produktami pochodzenia zwierzęcego, jak mięso i ryby, podnosząc standardy czystości i bezpieczeństwa.
Transport mięsa: Wprowadzono nowe zasady dotyczące transportu mięsa w stanie ciepłym, uwzględniające bezpieczne praktyki zapobiegające jego zanieczyszczeniu.
Normy zdrowotne oparte na dowodach naukowych: Umożliwiono ustanawianie norm zdrowotnych i kontroli na podstawie najnowszych dowodów naukowych, z możliwością dostosowania ich w miarę pojawiania się nowych badań.
Skorupiaki i strefy połowowe: Rozszerzono Załącznik III, Sekcję VII, Rozdział IX, aby objąć inne rodzaje skorupiaków, oraz wprowadzono kryteria oceny stref połowowych pod kątem ryzyka pasożytów, co określa, kiedy można zrezygnować z wymogu zamrażania produktów rybołówstwa.
Normy zdrowotne dla skorupiaków: Ustanowiono dodatkowe normy zdrowotne dla żywych skorupiaków, w tym wymagania dotyczące testów na obecność biotoksyn morskich oraz standardy wirusologiczne, zgodnie z wytycznymi laboratorium referencyjnego UE.
Te zmiany mają na celu uproszczenie bezpieczeństwa żywności i dostosowanie przepisów do współczesnych praktyk w przemyśle spożywczym oraz najnowszych badań dotyczących zdrowia publicznego.
Opis Akronim
I – Innowacyjność: Stawiamy na nowoczesne
N – Niezawodność: Każdy projekt jest opracowany z myślą o najwyższej jakości i niezawodności działania.
F – Fachowość: Specjalizujemy się w kompleksowym projektowaniu, bazując na doświadczeniu i wiedzy technicznej.
O – Odpowiedzialność: Nasze działania są zgodne z normami i przepisami, by zapewnić produkcje bezpiecznej żywności oraz bezpieczne środowisko pracy.
M – Merytoryczność: Zapewniamy szczegółowe i przemyślane rozwiązania, które są optymalizowane dla potrzeb naszych klientów.
E – Etyka: Działamy zgodnie z etyką zawodową, szanując przepisy i dobro klienta.
A – Adaptacja: Dopasowujemy rozwiązania do specyficznych potrzeb klientów, uwzględniając wymagania branży spożywczej.
T – Transparentność: Każdy etap projektu jest przejrzysty, a decyzje podejmujemy we współpracy z klientem
O UPPZ w praktyce i w teorii, czy można to pogodzić?
(WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004, które wyraźnie wskazuje: Odpady żywnościowe, niejadalne produkty uboczne i inne śmieci muszą być jak najszybciej usuwane z pomieszczeń, gdzie znajduje się żywność, aby zapobiec ich gromadzeniu.
Jak to rozumieć?
Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczy higieny środków spożywczych i zawiera przepisy dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa żywności w całym łańcuchu produkcji. Wytyczne te mają na celu ochronę konsumentów przed zagrożeniami zdrowotnymi wynikającymi z niewłaściwego zarządzania odpadami i niehigienicznymi warunkami produkcji żywności.
W odniesieniu do fragmentu mówiącego o odpadach żywnościowych, niejadalnych produktach ubocznych i innych śmieciach, istotne jest kilka kluczowych aspektów:
- Szybkie usuwanie odpadów: Odpady muszą być usuwane z pomieszczeń, gdzie znajduje się żywność, jak najszybciej. Oznacza to, że nie powinny one być pozostawiane na dłuższy czas, aby zapobiec ich gromadzeniu.
- Zapobieganie gromadzeniu odpadów: Nagromadzenie odpadów w miejscach, gdzie przetwarza się lub przechowuje żywność, może prowadzić do zanieczyszczeń krzyżowych, wzrostu mikroorganizmów oraz przyciągania szkodników, co może zagrażać bezpieczeństwu żywności.
- Higiena i bezpieczeństwo: Utrzymanie czystości w obszarach, gdzie znajduje się żywność, jest kluczowe dla zapobiegania skażeniom. Regularne i systematyczne usuwanie odpadów jest częścią dobrych praktyk higienicznych, które mają na celu utrzymanie bezpieczeństwa i jakości żywności.
Ale co oznacza najszybciej, czy jeżeli mam pojemnik na odpady, oznakowany o pojemności np.20 kg i powstanie odpad w ilości 0,5kg i umieszczę go w min, czy mam od razy opróżniać czy poczekać do zapełnienia?
Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 nie określa szczegółowych terminów ani konkretnych ilości odpadów, po osiągnięciu których należy opróżniać pojemniki na odpady. Zamiast tego, wprowadza ogólne wymagania dotyczące higieny i bezpieczeństwa, które każda firma spożywcza musi dostosować do swoich specyficznych warunków i procesów.
Oto kilka wytycznych, które mogą pomóc w interpretacji i wdrożeniu tego przepisu:
- Ocena ryzyka: Oceniaj ryzyko związane z gromadzeniem się odpadów w twojej działalności. Jeśli 0,5 kg odpadu w pojemniku na odpady nie stanowi zagrożenia dla higieny i bezpieczeństwa żywności, nie ma potrzeby natychmiastowego opróżniania pojemnika.
- Regularne opróżnianie: Ustal regularny harmonogram opróżniania pojemników na odpady, który odpowiada wielkości i charakterowi twojej produkcji. Na przykład, pojemniki mogą być opróżniane codziennie, co kilka godzin lub w innych regularnych odstępach czasu, w zależności od tego, jak szybko się zapełniają i jakie jest ryzyko związane z odpadami.
- Czystość pojemników: Zapewnij, że pojemniki na odpady są czyste i nie przepełnione. Pojemniki powinny być myte i dezynfekowane regularnie, aby zapobiec rozwojowi mikroorganizmów i powstawaniu nieprzyjemnych zapachów.
- Lokalizacja pojemników: Pojemniki na odpady powinny być umieszczone w miejscach, gdzie nie zagrażają bezpieczeństwu żywności. Powinny być łatwo dostępne dla pracowników, ale jednocześnie nie powinny znajdować się bezpośrednio w obszarach, gdzie przetwarza się żywność.
- Szkolenie personelu: Przeszkol personel w zakresie procedur dotyczących zarządzania odpadami, aby byli świadomi, kiedy i jak opróżniać pojemniki na odpady oraz jak utrzymywać higienę w miejscu pracy.
W praktyce oznacza to, że jeśli umieścisz 0,5 kg odpadu w pojemniku o pojemności 20 kg, nie musisz go od razu opróżniać, o ile nie stanowi to zagrożenia higienicznego. Ważne jest, aby monitorować stan pojemników i opróżniać je regularnie, zgodnie z ustalonymi procedurami higienicznymi, które są dostosowane do specyfiki twojej działalności. Rozumienie tego zapisu oznacza, że przedsiębiorstwa spożywcze muszą wdrożyć skuteczne systemy zarządzania odpadami, które zapewniają, że odpady są usuwane szybko i w sposób zapobiegający ich gromadzeniu. Działania te muszą być integralną częścią planu higieny i zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwie spożywczym. W kontekście rozporządzenia (WE) nr 852/2004 określenie „tak szybko, jak to możliwe” w odniesieniu do usuwania odpadów spożywczych, niejadalnych produktów ubocznych i innych śmieci z obszarów, w których ma się do czynienia z żywnością, jest interpretowane jako oznaczające wystarczająco szybko, aby zapobiec wszelkie potencjalne ryzyko skażenia. Nie musi to koniecznie oznaczać, że odpady należy usuwać natychmiast po wyprodukowaniu każdej małej ich ilości, ale należy nimi gospodarować, aby uniknąć gromadzenia się odpadów i zapewnić higienę.
Oto kilka kluczowych punktów pozwalających zrozumieć i zastosować ten wymóg:
- Zapobieganie zanieczyszczeniom: Głównym celem jest zapobieganie zanieczyszczeniu produktów spożywczych przez marnotrawstwo żywności. Oznacza to, że nie należy dopuścić do gromadzenia się odpadów do poziomu, w którym stanowią zagrożenie dla higieny żywności.
- Praktyczne zastosowanie: Jeśli masz wyznaczony pojemnik na odpady (np. kosz 20 kg), nie musisz go opróżniać po każdym dodaniu najmniejszej ilości (np. 0,5 kg śmieci). Zamiast tego należy go opróżniać wystarczająco regularnie, aby zapobiec przepełnieniu lub nadmiernemu gromadzeniu się wody. Częstotliwość opróżniania będzie zależała od szybkości wytwarzania odpadów i rodzaju odpadów.
- Praktyki higieniczne: Pojemniki na odpady powinny być łatwe do czyszczenia, utrzymywane w dobrym stanie i, jeśli to konieczne, dezynfekowane w celu utrzymania higieny. Pojemniki powinny być również zamykane, aby zapobiec szkodnikom i nieprzyjemnym zapachom.
- Wytyczne i zgodność: W samym rozporządzeniu nie określono konkretnych ram czasowych dotyczących usuwania odpadów. Od podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze oczekuje się jednak, że w celu zapewnienia zgodności będą kierować się własnym osądem i przestrzegać dobrych praktyk higienicznych. Wytyczne krajowych organów ds. bezpieczeństwa żywności mogą zawierać dodatkowe szczegółowe informacje na temat najlepszych praktyk dostosowanych do różnych typów przedsiębiorstw spożywczych (EUR-Lex) (Irlandzki Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności) (EUR-Lex).
Podsumowując, rozporządzenie ma na celu zapewnienie gospodarowania odpadami w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu i pozwalający na utrzymanie wysokiego standardu higieny żywności. Regularne monitorowanie i odpowiednie postępowanie z pojemnikami na odpady pomoże w osiągnięciu zgodności. Wróćmy jeszcze do definicji odpadów wg WE 1069 odpadem kategorii 3 są produkty spożywcze powstałe na skutek błędu w produkcji np. za tłuste, źle oznakowane, albo kulturowo nie jemy np. świńskich uszu i to jest odpad. Jakie zatem niebezpieczeństwo jest w umieszczeniu świńskich uszu w pojemniku na odpady czy źle oznakowanej kiełbasy, które zmusza mnie do natychmiastowego usuwania ich? Rozporządzenie (WE) nr 1069/2009 dzieli produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi na trzy kategorie w zależności od poziomu ryzyka, jakie stwarzają dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt. Materiały kategorii 3 są uważane za materiały o najniższym ryzyku i obejmują produkty powstałe w wyniku błędów produkcyjnych (np. przetłuszczone, źle oznakowane), części zwierząt niespożyte kulturowo (np. uszy świńskie) oraz artykuły spożywcze, które nie są już przeznaczone do spożycia przez ludzi. konsumpcji w celach komercyjnych. Mimo że materiały kategorii 3 wiążą się z niskim ryzykiem, podczas obchodzenia się z nimi i ich utylizacji należy przestrzegać szczególnych zasad higieny. Kluczowe zagrożenia i uzasadnienia dla szybkiej i właściwej utylizacji to:
- Ryzyko zanieczyszczenia: Nawet materiały niskiego ryzyka mogą stać się pożywką dla rozwoju bakterii, jeśli nie są właściwie obsługiwane. Pozostawione do nagromadzenia materiały te mogą potencjalnie zanieczyścić inne produkty spożywcze, powierzchnie lub sprzęt używany do przygotowywania żywności, co może następnie prowadzić do chorób przenoszonych przez żywność.
- Przyciąganie szkodników: Odpady, takie jak świńskie uszy lub źle oznakowane kiełbasy, mogą przyciągać szkodniki (np. gryzonie, muchy), które są wektorami różnych patogenów. Szybkie usunięcie pomaga zminimalizować to ryzyko.
- Zapach i rozkład: Odpady organiczne mogą wytwarzać nieprzyjemny zapach i rozkładać się, co może przyczyniać się do złego środowiska pracy i dalszego ryzyka zanieczyszczenia.
- Zgodność z przepisami: Właściwe i terminowe usuwanie odpadów stanowi część zgodności z szerszymi przepisami dotyczącymi higieny i bezpieczeństwa, zapewniającymi przedsiębiorstwom spożywczym utrzymywanie wysokich standardów bezpieczeństwa żywności.
- Praktyczne wskazówki
Chociaż rozporządzenie kładzie nacisk na szybkie usuwanie w celu zapobiegania ryzyku, nie narzuca natychmiastowego usuwania po każdym wytworzeniu odpadów. Zamiast tego firmy powinny:
- Wdrożenie regularnego usuwania odpadów: Ustal harmonogramy w oparciu o ilość i rodzaj wytwarzanych odpadów.
- Używaj odpowiednich pojemników: Upewnij się, że pojemniki na odpady są odpowiednie, wyraźnie oznakowane i konserwowane, aby zapobiec wyciekom i dostępowi szkodników.
- Szkolenia i monitorowanie: Szkolić personel w zakresie właściwych procedur postępowania z odpadami i regularnie monitorować ich przestrzeganie. Rozumiejąc przepisy i wdrażając praktyczne środki, przedsiębiorstwa można skutecznie gospodarować odpadami, zachowując bezpieczne i higieniczne środowisko. Wymóg szybkiego usuwania odpadów spożywczych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 dotyczy przede wszystkim obszarów, w których żywność jest przygotowywana, poddawana obróbce lub przetwarzaniu, do których zaliczają się hale produkcyjne. Nacisk kładziony jest na utrzymanie higieny w obszarach aktywnego przetwarzania żywności, aby zapobiec zanieczyszczeniu i zapewnić bezpieczeństwo żywności.
Obszary zastosowań:
- Hale produkcyjne:
W obszarach produkcyjnych, w których aktywnie przetwarza się żywność, rozporządzenie stanowi, że odpady, w tym produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, muszą być usuwane tak szybko, jak to możliwe. Ma to na celu zapobieganie ryzyku skażenia i utrzymanie wysokich standardów higieny (Irlandzki Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności) (EUR-Lex).
Miejsca składowania odpadów (np. składowanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego):
Rozporządzenie obejmuje także gospodarkę odpadami na terenach składowania. Jednakże pilność działań w tych obszarach można różnie interpretować. W obszarach składowania odpadów nacisk kładziony jest na właściwe zabezpieczenie i zapobieganie dostępowi szkodników i powstawaniu nieprzyjemnych zapachów. Obszary te muszą również spełniać standardy higieny, ale postępowanie z odpadami odbywa się tutaj zazwyczaj na większą skalę i może wiązać się z różnymi harmonogramami procedur w porównaniu z obszarami aktywnej produkcji żywności.
- Obszary produkcyjne: Odpady należy często usuwać z tych obszarów, aby mieć pewność, że nie będą się gromadzić i powodować ryzyko skażenia. Obejmuje to używanie odpowiednich pojemników na odpady, regularne monitorowanie i natychmiastowe usuwanie odpadów, które mogłyby stwarzać ryzyko skażenia.
- Obszary magazynowania: Chociaż odpady z wyznaczonych obszarów magazynowania nie muszą być usuwane tak często, jak w obszarach produkcyjnych, obszary te nadal muszą być zarządzane w celu zapobiegania przepełnieniu, przyciąganiu szkodników i powstawaniu nieprzyjemnego zapachu. Należy ustalić regularne harmonogramy usuwania odpadów z tych obszarów składowania w oparciu o ilość i rodzaj wytwarzanych odpadów.
- Względy praktyczne
Pojemniki na odpady w produkcji: Pojemniki należy regularnie opróżniać w oparciu o harmonogram produkcji i stopień wytwarzania odpadów. Ważne jest, aby unikać gromadzenia się zanieczyszczeń, które mogłyby przyciągnąć szkodniki lub spowodować zanieczyszczenie.
- Magazynowanie odpadów luzem: W przypadku większych, scentralizowanych pojemników na odpady w obszarach magazynowania nacisk kładziony jest na zapewnienie odpowiedniego przechowywania odpadów i zarządzania nimi. Pojemniki te powinny być zaprojektowane tak, aby zapobiegać wyciekom i dostępowi szkodników oraz powinny być opróżniane w razie potrzeby, aby zapobiec przepełnieniu.
Na koniec, natychmiastowe usuwanie odpadów jest ważne w obszarach produkcyjnych, jednak należy pamiętać o kwestiach następujących:
- Wyznaczenie osoby, która nie może ze strefy wysokiego ryzyka, ubrana w dedykowanej tej strefie ubraniu przemieszczać się po całym zakładzie z odpadami, chyba, że jest to koniec produkcji i po tym następuje mycie.
- Jeżeli już taka osoba wyniesie odpady to należy zadbać, aby na powrocie na stanowisko pracy wymusić przebranie w nowy zestaw odzieżowy, mycie i dezynfekcja dłoni, butów
- Należy opracować konkretne procedury i częstotliwość w zależności od rodzaju operacji i ilości odpadów, dedykowanych dla wszystkich obszarów i miejsc powstawania
- Należy przestrzegać ogólnych zasad utrzymania higieny i zapobiegania zanieczyszczeniom.
- W celu utrzymania higieny, zarządzanie odpadami w obszarach magazynowania również wymaga uwagi, aby zapobiec ryzyku skażenia.
Dezynfekcja ostrzy noży, pił, brzeszczotów

►B ROZPORZĄDZENIE(WE) NR 853/2004 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55)
ROZDZIAŁ II WYMOGI DOTYCZĄCE ►C1 RZEŹNI ◄
- Muszą być wyposażone w urządzenia do ►C1 dezynfekcji narzędzi ◄, z dopływem gorącej wody o temperaturze nie niższej niż 82°C, lub w alternatywny system o równoważnym skutku.
Dezynfekcja noży masarskich w zakładach mięsnych jest kluczowym elementem utrzymania higieny i bezpieczeństwa żywności. Standardem jest dezynfekcja termiczna w wodzie, lub parze o temperaturze minimum 82°C. Alternatywą jest zimna sterylizacja np. używanie płynów na bazie alkoholu.
Zalety dezynfekcji płynami na bazie alkoholu:
Skuteczność przeciwko mikroorganizmom:
- Alkohol (najczęściej etanol lub izopropanol) jest bardzo skuteczny w zabijaniu szerokiego spektrum mikroorganizmów, w tym bakterii, wirusów i grzybów.
- Działa poprzez denaturację białek mikroorganizmów i rozpuszczanie ich błon lipidowych, co prowadzi do śmierci komórek.
Szybkość działania:
- Płyny na bazie alkoholu działają bardzo szybko, często w ciągu kilkunastu sekund do kilku minut, co jest korzystne w środowiskach, gdzie noże muszą być często dezynfekowane.
Niepozostawianie śladów:
- Po odparowaniu alkoholu na powierzchni narzędzi nie pozostają żadne resztki chemiczne, co jest korzystne dla bezpieczeństwa żywności.
Wyzwania i wady:
- Łatwopalność:
Alkohol jest łatwopalny, co może stanowić ryzyko pożarowe, zwłaszcza w miejscach, gdzie występuje otwarty ogień lub gorące powierzchnie.
- Podrażnienia skóry:
Przy częstym używaniu płynów na bazie alkoholu mogą one powodować podrażnienia skóry u pracowników, zwłaszcza przy kontakcie z nieosłoniętą skórą.
- Skuteczność przy dużym zanieczyszczeniu:
Alkohol nie jest skuteczny w obecności dużej ilości brudu organicznego, takiego jak tłuszcz czy krew. Noże muszą być najpierw dokładnie oczyszczone przed dezynfekcją alkoholową.
Praktyki stosowania dezynfekcji alkoholem:
- Czyszczenie wstępne:
Przed zastosowaniem płynów dezynfekcyjnych noże muszą być dokładnie umyte w ciepłej wodzie z detergentem, aby usunąć resztki organiczne.
- Stosowanie dezynfekcji:
Na czyste, suche noże nanosi się płyn na bazie alkoholu za pomocą rozpylacza lub przez zanurzenie.
Należy zapewnić, że cały nóż, w tym rękojeść, jest dokładnie pokryty płynem.
- Czas działania:
Noże powinny pozostawać mokre przez co najmniej 30 sekund do kilku minut, w zależności od zaleceń producenta środka dezynfekującego.
- Suszenie i przechowywanie:
Po dezynfekcji noże powinny być pozostawione do wyschnięcia w czystym, suchym miejscu. Ważne jest, aby przechowywać je w sposób, który zapobiega ponownemu skażeniu.
Inne środki chemiczne stosowane do dezynfekcji:
Inne środki dezynfekcyjne, takie jak kwasy organiczne, chlorowe środki dezynfekcyjne, czy czwartorzędowe związki amoniowe, mogą być stosowane w połączeniu z alkoholem lub jako alternatywa, w zależności od specyficznych potrzeb i wymagań zakładu.
Podsumowanie
Dezynfekcja noży masarskich płynami na bazie alkoholu jest skuteczną metodą utrzymania higieny w zakładach mięsnych, pod warunkiem, że noże są najpierw dokładnie oczyszczone. Ważne jest jednak stosowanie odpowiednich środków ostrożności ze względu na łatwopalność alkoholu i potencjalne podrażnienia skóry. W praktyce, połączenie różnych metod dezynfekcji, takich jak termiczna i chemiczna, może zapewnić najwyższy poziom higieny i bezpieczeństwa żywności. Dezynfekcja noży masarskich płynami na bazie alkoholu jest skutecznym i powszechnie stosowanym sposobem utrzymania higieny w zakładach mięsnych. Alkoholowe środki dezynfekujące działają szybko, są skuteczne w eliminacji bakterii i wirusów oraz szybko wysychają, co jest kluczowe w miejscach, gdzie wymagane jest szybkie ponowne użycie sprzętu. Alkoholowe środki dezynfekujące powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami producenta, który często wskazuje na konieczność utrzymania kontaktu środka z powierzchnią przez określony czas, zazwyczaj co najmniej 30 sekund, aby zapewnić pełną skuteczność dezynfekcji. Badania wykazują, że kontakt przez 30 sekund jest wystarczający do zniszczenia większości patogenów na powierzchniach, w tym nożach.Ważne jest również, aby stosować alkoholowe środki dezynfekujące zatwierdzone do kontaktu z żywnością, aby uniknąć ryzyka zanieczyszczenia produktów spożywczych. W praktyce, po oczyszczeniu i wysuszeniu noży, nanoszony jest środek dezynfekujący, który pozostawia się na powierzchni na czas wskazany przez producenta przed kolejnym użyciem. Przestrzeganie tych procedur jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa żywności i zgodności z wymogami sanitarnymi w zakładach przetwórstwa mięsnego.
Rzeźnie rolnicze
Na podstawie danych z ze stron GIW, na dziś mamy 7/ słownie siedem/ rzeźni rolniczych w Polsce, z czego jedna działalność jest zawieszona od 05.04.2022, a jeden zakład ma zatwierdzenie warunkowe do 29.02.2024 /obecny status nn/.
Działające o różnych profilach ubojowych firmy to:
1 zakład przetwarzający: owce, kozy trzoda, bydło
6 zakładów: trzoda
1 zakład drób.
1 bydło: zawieszony.
Oprócz uboju trzy z powyższych posiadają rozbiór.
Czy projekt technologiczny jest potrzebny i czy jest konieczność jego zatwierdzania?
Mamy dwa akty prawne decydujące o konieczności wykonania projektu technologicznego:
- Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego w którym w
- ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego
W Ustawie art.19 zapisano:
„Art. 19. 1. Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego jest obowiązany przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu lub zarejestrowaniem tego zakładu sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności.
- Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, projekt technologiczny zakładu, jeżeli odpowiada on wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie.
- Przepisów ust. 1–2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym statków przetwórni, statków chłodni i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których dokonuje się uboju zwierząt w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz podmiotów zamierzających prowadzić działalność w zakresie transportu lub produkcji podstawowej, lub rolniczego handlu detalicznego produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lub sprzedaży bezpośredniej, lub działalność marginalną, lokalną i ograniczoną, o której mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004.
- Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, mając na względzie zakres i wielkość produkcji oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego”
Punkt 5 został zrealizowany poprzez ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego. W rozporządzeniu tym oraz dwóch jego aktualizacjach w 2020 i 2022 brak jest wytycznych do sporządzenia projektu technologicznego dla rzeźni rolniczej / pełna nazwa rzeźnie o małej zdolności produkcyjnej, położonych na terenie gospodarstw/
Jedynym źródłem wymagającym projekt technologiczny dla rzeźni rolniczej jest przewodnik opracowany w Głównym Inspektoracie Weterynarii: WYMAGANIA WETERYNARYJNE PRZY PROWADZENIU „RZEŹNI ROLNICZEJ” INFORMACJA DLA ROLNIKÓW Wg stanu prawnego na dzień 25.06.2020.
Rzeźnie rolnicze” podlegają procedurze zatwierdzenia analogicznie jak rzeźnie zatwierdzone na rynek Unii Europejskiej.
- Przed uzyskaniem pozwolenia na budowę lub adaptację istniejących pomieszczeń podmioty zamierzające prowadzić rzeźnię rolniczą są zobowiązane sporządzić projekt technologiczny zakładu i przedłożyć go właściwemu powiatowemu lekarzowi weterynarii w celu zatwierdzenia.
- Projekt technologiczny składa się z:
- a) części opisowej, zawierającej: - określenie rodzaju działalności, z uwzględnieniem rodzaju surowców oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które będą produkowane w zakładzie, - dane dotyczące maksymalnej tygodniowej zdolności produkcyjnej zakładu, - określenie systemu dostawy wody, - opis sposobu przechowywania odpadów i ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego, - wskazanie planowanej lokalizacji zakładu;
- b) części graficznej – przykładowa część graficzna projektu technologicznego dla "rzeźni rolniczej" stanowi załącznik 1.- załącznik zawiera szkic a nie projekt.
Ponad to:
W spisie aktów prawnych, na końcu ww. przewodnika umieszczonym w Załączniku 3, nie ma odwołania do rozporządzenia o projekcie technologicznym ani do ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego
Czy można uznać, że przewodnik stanowi prawo? , czy są to jedynie dyrektywy zawierające dobre praktyki?
Czy to, że jest obecnie tylko 6 takich obiektów nie wynika w powyższego braku spójności w wymaganiach otwarcia takich obiektów?